A to, a tamto?

Ważną częścią leczenia jest poznanie swojego doktora prowadzącego. Wybierają go dla ciebie już pierwszego dnia i musisz mu powiedzieć jak najwięcej. Nie jest to zwykła rozmowa z psychiatrą taka jak w przychodni czy na izbie przyjęć, teraz to już coś poważnego.

Co ci dolega? Jak się objawia? Czy masz jakieś uzależnienia? Jakie? Pijesz? Jak często? Palisz? Jak często? Masz chłopaka? Miałaś z nim kontakty seksualne? Jeśli tak to kiedy? Czy jesteś z nim dalej? Czy cierpiałaś po rozstaniu? Czy spotykałaś się z kimkolwiek po tamtym związku? Czy słyszysz jakieś głosy? Jeśli tak to kiedy? Czy masz wrażenie, że ktoś cię śledzi? Czy rozmawiasz głośno sama ze sobą? Czy słyszysz jak twoje sumienie głośno ci odpowiada? Słyszysz obcy głos w głowie? Tniesz się? Okaleczasz się w inny sposób? Jak i jak często? Czy miewasz napady tylko w domu? Dobrze śpisz? Bierzesz narkotyki? Bierzesz acodin czy inne leki tego typu? Bierzesz jakiekolwiek leki stale?

Dużo jesz? Regularnie? Masz kompleksy? Masz dobre kontakty z rodzicami i rodzeństwem? Jakieś przykre wspomnienia? Traumy z dzieciństwa? Stres w szkole? Stres w domu? Jesteś lubiana? Często wychodzisz z domu? 

I wiele, wiele innych pytań. Potem podstawowe badanie, oglądanie ciała, na następny dzień pobranie krwi i powtórka z rozmowy. Dlaczego powtórka? Przy diagnozie musi być obecna pani ordynator, więc jeśli skłamałaś, a nie pamiętasz za bardzo jak, to masz duuuuży problem.